U-huh.

Hello. Hell week started last monday.

The past week was a boom. Talk about getting mad in front of the class without even remembering why. But anyway, I hope things will be back the way they used to be.

Got nothing to do in Pre-Calculus class.

At Camae's house last September 21. Thank goodness I went home safe.

Woot.

Bitterness.

How could you keep on disseminating abhorrence?

A tiring week just passed me by.

September is Science Month. As expected, competitions were held. My friend asked me to join this contest and because it was way too long ago since I last danced on stage, I decided to say yes.

We started practicing a week before the contest. We did good though almost four days of having nothing occurred. Haha! Thank you and Congratulations to the people who contributed lots of efforts in making this possible. Especially to Fave. You've been a great leader. =) Even my mom looks up to you.

We messed up on the last part and a lot of mistakes were made. So, we thought of having the last place but then, we made it to the first. Weee. =))

Here's the video:

I guess this was a lucky month for me. I was also one of the participants in this commercial making thing about promoting reading. We practiced the whole stuff 15 minutes before the contest. As unexpected as it was, we won.

Takot.

Sobrang natakot ka na ba sa isang tao at sa pwedeng gawin ng tao na yun sa'yo na parang gusto mo ng magtago sa kanal kahit maraming ipis dun? Well, ako, oo. Kanina lang.

May ginawa kasi akong kalokohan na pinasa ko sa mga kaklase ko at isang bestfriend na galing sa ibang section. Luckily, hindi ko agad nasabi na sa kanila ko lang ibinahagi yun at hindi pwede sa iba. Kaya ang nangyari, dahil sobrang nakakatuwa siya, shinare siya ng bestfriend ko sa… hmm. Buong batch yata.

Tapos, after lunch kanina, sinabi sa'kin ng kaklase ko na narinig daw niya yung isa naming guro nang mapadaan siya sa faculty room. May mga kakwentuhan daw kasi yung teacher na yun tapos, bigla na lang may sinabi na parang nagbabanta sa isang tao na parang ipapapugot niya yung ulo nung tao na yun sa kaibigan niyang terorista. *kathang-isip ko lamang ito*

Siyempre, ako yung taong yun.

Malapit na yung period nung teacher na yun. Sobrang kabado ako. Gusto ko ng umiyak pero baka lalo niyang mahalata na guilty ako. Kaya kumain na lang ako.

Tapos, ayan. Time niya na. Kalmado lang ako pero nararamdaman ko yung pagbilis ng heartbeat ko. Hindi ko narinig pero ayon sa katabi ko, sinabi daw nung teacher na yun kung ano yung sinabi kong kalokohan kahapon.

Inaabangan ko na yung sermon niya. Siyempre, co-teacher niya yung pinagtripan ko.

Pero, himala. Nagturo siya. At minsan lang din mangyari yun. Hahaha!

Natapos ang subject niya. Sinabi ko dun sa bestfriend ko na natatakot nga ako. Tapos, nung uwian, bigla niya kong nilapitan at sinabing hindi daw ako dapat matakot.

Sa katunayan, tuwang-tuwa pa raw yung teacher namin sa ginawa kong pangttrip dahil malaki ang galit ng karamihan sa mga teachers sa pinagtripan ko at dinagdagan pa raw niya yung kalokohan na yun sa classroom ng bestfriend ko.

Tag tag tag.

Was tagged by Michelle.

What I should do is post 8 random facts about myself and then tag 8 other people to do the same.

1. I used to wish that I'll be a dentist someday.
2. Nagkaroon ako ng panata na hindi ko bubuksan ang Friendster account ko hanggang… SECRET MUNA YUN. Hahaha!
3. I love Bob Ong's works. =))
4. Addicted to Starbucks. Nagmamaktol ako sa Nanay ko paminsan-minsan na bumili kapag 2:00 na ng umaga.
5. Mababaw ang kaligayahan ko. Pati luha ko mababaw din.
6. I still watch cartoons. Hahaha!
7. Mahilig akong makipagpustahan, parati namang talo.
8. Hindi ko na alam kung anong sasabihin ko dito.

I’m tagging Ate Dauphine, Cai, Ate Anne, Kev, Romina, Ate Irish, Karla and Mark.

E kasi nga.

May mga nasabihan na ko nitong mga close friends. Pero dahil hindi ko nailabas lahat, hello blogger ang drama ko.

Sa totoo lang, masama ang loob ko sa ibang mga tao sa klase. Biruin mo, nagpapakahirap kang mag-aral, nagsisikap kang manghula para masagot yung mga tanong na si Superman lang ang makakasagot, makakakuha ka ng mababa o kaya, yung pasang-awa na scores sa mga tests tapos, sila, walang kahirap-hirap na nakakakuha ng mataas.

Alam kong masamang mambintang. Pero sabihin niyo nga sa'kin, posible bang magkapare-pareho ang scores ng limang taong magkakatabi sa test? Buti sana kung isang subject lang e. Kaya lang, napatunayan ng isa pa. Kaya hindi na nakakapagtaka kung maraming beses nilang ginawa yun.

Oo, bahagi na ng buhay ng bawat estudyanteng mangopya. Abno ka kung hindi mo ginagawa yun. Ako, inaamin ko, kopyador din ako. Pero galit ako sa mga nangongopya pag quarterly examinations. Aba! E kung ganun lang din pala ang labanan, dapat pala kinopyahan ko na lang yung mga honor students na katabi ko.

Hindi ko na sana papansinin to e. Kasi alam kong sila yung nabadshot dun. Kaya lang, sumosobra na e. IT'S UNPER!

Done.

Tapos na exams namin. Tapos na ang paghihirap. Tapos na ang kalokohan.

Oo, kalokohan. Literal na nakipaglokohan lang kami sa mga teachers namin, at ganun din sila sa amin. Imagine answering questions with terms you aren't even familiar with. Ok, nageenglish na ko. Bawal 'to dahil buwan ng wika ngayon. Baka mamaya biglang may lumabas sa kisame ng kwarto ko, magulo ang buhok, basang basa ang katawan, duguan, walang itim ang mata at maglakad ng patiwarik habang palapit ng palapit sa kama para kunin ang teddy bear ko at ibalik sa Blue Magic.

Wooosh.

Nakakatamad.

Bilang isang estudyante, magic word ko yan.

Ewan ko ba. Ngayon lang ako tinamad ng sobra sa mahigit 11 taon ng pag-aaral ko. Nung 2nd year, hindi pa masyado e. Pero ngayon, grumabe na talaga. Kahit may exams pa bukas, 2 pa lang naaaral ko. Tapos, hindi pa tapos yung isa. Tapos, aral-aralan lang yung isa. May isang subject pang dapat pag-aralan. Pero nakakawalan ng gana.

Sabi nila, contagious disease daw ang katamaran. Tama yun para sa'kin. Kasi, pag tamad yung teacher, tamad din yung estudyante.

Sa totoo lang, parang wala akong natututunan ngayon sa school.

Kung yung mga matatalino sa'min, pinagtyatyagaan ang self study sa hindi pagtuturo ng karamihan sa mga teachers, ako naman, NO STUDY ang inaapply.

Good luck naman sa grades ko noh.

Long time no post.

It's been a long time since I posted some crap in here. Was very hectic last February and March.

Vacation started. It feels so good to wake up in the morning with nothing to worry about — unfinished works, surprise tests, recitations and such. And of course, no cramming.

Everyone deserves a break. We should enjoy every part of this I-am-so-damn-bored months because it's the only time we've got to relax. Boredom is something everyone is infuriated of having but if we come to think of it, we should be thankful for two months of being irked for having nothing to do. After all, we've been so drained for 10 months — restless, eye bugs getting bigger, pimples get to redouble and having the least time for ourselves.

I think it's such an innovative thought for the person who invented vacation of having it as something for us to chill out and at the same time, a time to be longed for and to yearn for those people who were with us in 10 months of exhilaration and responsibility.

May everyone be jovial this summer vacation and may this be a blissful preparation for another 10 months of burden. Haha!